لبخنده

لبخنده . [ ل َ خ َ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) لبخند. تبسم : دیدن روی تو زیبنده بود آینه را بتماشای تو لبخنده بود آینه را. محمد سعید اشرف . - لبخنده زنان ؛ خندان . تبسم کنان : لبخنده زنان ز هر سر تیع کنم نوش زهری که بصد مهره ٔ ارقم نفروشم . خاقانی . سرمست درآمد از درم دوست لبخنده زنان چو غنچه در پوست . سعدی .