لخفة

لخفة. [ ل َ ف َ ] (ع اِ) سُرین . ◄ حلقه ٔ دُبر. ◄ داغی است . (منتهی الارب ). قسمی داغ . ◄ سنگ سپید تُنک . ج، لِخاف . (منتهی الارب ). سنگ تنک . (مهذب الاسماء). سنگ سپید و تنک که بر آن نوشتندی . (ابن الندیم ص ٣١): و العرب تکتب فی اکتاف الابل واللخاف وهی الحجاره الرقاق البیض . (ابن الندیم ). قسمتی از قرآن بر این سنگها یعنی لخاف نبشته بود. قال زیدبن ثابت فواﷲ لنقل جبل من الجبال ماکان اثقل علی من الذی امرنی [عمربن الخطاب ] به من جمع القرآن اجمع من الرقاع و اللخاف و العسف و صدور الرجال . (ابن الندیم ).