لوتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لوتر. [ ت َ ] (اِ) لوترا. زبانی غیرمعمول که دو کس با هم قرار داده باشند تا چون با هم سخن کنند دیگران نفهمند و آن را زبان زرگری هم گویند. ◄ لغز. چیستان . (برهان ).
لوتر. [ ت ِ ] (اِخ ) مارتین . مجدد مذهب مسیح و از مردم آلمان، مولد آیزلِبن (١٤٨٣-١٥٤٦ م .). وی بانی مذهب پرتستان است و عقاید و اعمال وی در شرح این فرقه بیاید.