لُغُوب

وَ لا یَمَسُّنَا فیها لُغُوبٌ «لُغوب» را بسیارى از ارباب لغت به معناى مشقت و زحمت دانسته اند، ولى بعضى گفته اند: «لُغُوب» به تعب و زحمت روحانى اطلاق مى شود. بعضى نیز «لُغُوب» را به معناى سستى و واماندگى ناشى از مشقت و رنج دانسته اند، و به این ترتیب «لُغُوب» نتیجه «نَصَب» مى شود. بنابراین «لُغُوب» به معناى تعب و خستگى است.(7)