مافروخی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مافروخی . [ ف َرْ رو ] (ص نسبی ) منسوب است به مافروخ که نام بعضی از موالی عجم می باشد و مخفف «ماه فروخ » است . (از انساب سمعانی ).
مافروخی . [ ف َرْ رو ] (اِخ ) مفضل بن سعدبن الحسین المافروخی الاصفهانی، مؤلف کتاب محاسن اصفهان است . مافروخی نسبت است به مافروخ بن بختیار جدمؤلف . او کتاب محاسن اصفهان را بین سالهای ٤٦٥ و ٤٨٥ هَ . ق . تألیف کرده و از معاصران الب ارسلان و ملکشاه سلجوقی بوده است . (از مقدمه ٔ کتاب محاسن اصفهان بقلم سید جلال الدین تهرانی ). و رجوع به همین مأخذ ومقدمه ٔ ترجمه ٔ محاسن اصفهان بقلم عباس اقبال شود.