مانتول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مانتول . [ ت ُ] (فرانسوی، اِ) اسانسی است که از جنس نعناع گیرند.(یادداشت به خط مرحوم دهخدا). مانتول یا الکل مانتولیک یا کامفر دومانت ١٥٦=C١٠H٢٠O یکی از اجزای متشکله ٔ اسانس مانت است که بصورت تبلورهای منشوری شکل شش سطحی بیرنگ و درخشان می باشدو مزه ٔ نعناع دارد ولی خیلی از بو و مزه ٔ نعناع شدیدتر است . در ٤٢ تا ٤٤ درجه ذوب می شود و در ٢١٧ درجه می جوشد و در آب خیلی کم حل می شود. در الکل و اتر و اسید استیک خیلی محلول است . (از کارآموزی داروسازی تألیف دکتر جنیدی ص ١٥٧). و رجوع به همین مأخذ شود.