ماندنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماندنی . [ دَ ] (ص لیاقت ) باقی و پایدار. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ که زنده خواهد ماند. که استعداد و قدرت حیات و زندگی در او وجود دارد. که زندگی خواهد کرد و از خطر مرگ رهایی یافته است . ◄ قابل دوام . که استحکام و پایداری دارد. ◄ مقیم . ماندگار. مقابل رفتنی .