مانیذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مانیذ. (معرب، اِ) مفرد موانیذ است . ادی شیر گوید: مانیذ الجزیه، بقیت آن، مأخوذ از «مانیده » است به معنی باقی . (از حاشیه ٔ المعرب جوالیقی ص ٣٢٥). و رجوع به مانید شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مانیذ. (معرب، اِ) مفرد موانیذ است . ادی شیر گوید: مانیذ الجزیه، بقیت آن، مأخوذ از «مانیده » است به معنی باقی . (از حاشیه ٔ المعرب جوالیقی ص ٣٢٥). و رجوع به مانید شود.