مبرک

مبرک . [ م َ رَ ] (اِخ ) خانه ای است در مدینه که هرگاه رسول اﷲ(ص ) به هجرت آمده ناقه اش در آنجا فروخفت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). آن جای از مدینه ٔ منوره که شتر آن حضرت صلی اﷲعلیه و اله در هجرت در آنجای خفت . (ناظم الاطباء).

مبرک . [ م َ رَ ] (اِخ ) موضعی است به تهامه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). جایگاهی است در تهامه به نزدیکی مکه و سوره ٔ فیل در این مکان فرود آمده است . (از معجم البلدان ).

مبرک . [ م َ رَ ] (ع اِ) جای خواب شتران . ج، مبارک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). معطن . مناخ . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). یقال : «فلان لیس له ُ مبرک جمل »؛ ای لاشی ٔ له . (اقرب الموارد). ◄ نشستنگاه . ج، مبارک . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).