مبغبغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبغبغ. [ م ُ ب َ ب ِ ] (ع ص ) آمیزنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). آمیزنده در سخن . و جز آن . (ناظم الاطباء). ◄ شتاب زده سبک . (منتهی الارب ) (آنندراج ). شتابنده در رفتار. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مبغبغ. [ م ُ ب َب ِ / ب َ ] (ع ص ) قرب مبغبغ، نزدیک . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). قرب مبغبغ، قرب نزدیک . (ناظم الاطباء).