مبلغم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبلغم . [ م ُ ب َ غ َ ] (ع ص ) بلغمی . آن که بر مزاج او بلغم غلبه دارد. ج، مبلغمون و مبلغمین : فاما المبردون و المبلغمون فلا یسلمون من ضرره [ ضررجبن = پنیر ] . (ابن بیطار، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و هو [ ضراة ] نافع الاصحاب الریاح الغلیظ و المبلغمین و اصحاب الجشاءالحامض . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).