مبهن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبهن . [ م َ هََ ] (اِ) محل رستگاری و سلامت و وطن و مسکن کسی . ◄ مضیف و آنجای از خانه که در آن از مهمانان پذیرائی میکنند. ◄ کارهای خانگی . ◄ منزل جادوگران و افسونگران . ◄ قبیله و طایفه و خاندان و جد و خویشاوند. (ناظم الاطباء).