متترب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متترب . [ م ُ ت َ ت َرْ رِ ] (ع ص ) خاک آلوده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). خاک پاشیده شده و آلوده ٔ به خاک . (ناظم الاطباء). و رجوع به تترب شود.