متتحتح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متتحتح . [ م ُ ت َ ت َ ت ِ ] (ع ص ) جنبنده . (آنندراج ). جنبیده و از جای حرکت داده . (ناظم الاطباء).