متروکات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متروکات . [ م َ ] (ع ص، اِ) ترکه . مرده ریگ .(یادداشت به خط مرحوم دهخدا). مأخوذ ازتازی، اثاث البیت، و هر چیز که پس از کسی باقی ماند خواه آنکس زنده باشد و یا مرده . ما ترک . ◄ رخت و اسباب غیر لازم . (ناظم الاطباء). و رجوع به متروکه شود.