متروکه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متروکه . [ م َ ک َ / ک ِ ] (ع ص ) مأخوذ ازتازی، هر چیز واگذاشته شده و ترک شده و ساقط گشته . (ناظم الاطباء). - اموال متروکه ؛ چیزهائی که از شخص مرده باقی مانده باشد. (ناظم الاطباء). و رجوع به متروک و متروکات شود.