متساور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متساور. [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) کسی که می نمایاند خود را. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) ◄ ظاهر و هویدا شده . (ناظم الاطباء). ظاهر شونده . خود را بلند نماینده . (از منتهی الارب ). و رجوع به تساور شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متساور. [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) کسی که می نمایاند خود را. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) ◄ ظاهر و هویدا شده . (ناظم الاطباء). ظاهر شونده . خود را بلند نماینده . (از منتهی الارب ). و رجوع به تساور شود.