متساوق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متساوق . [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) شتران که پی همدیگر شوند. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (ازاقرب الموارد). شتران به یکدیگر رام گردیده و رام ومجتمع گشته . (ناظم الاطباء). و رجوع به تساوق شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متساوق . [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) شتران که پی همدیگر شوند. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (ازاقرب الموارد). شتران به یکدیگر رام گردیده و رام ومجتمع گشته . (ناظم الاطباء). و رجوع به تساوق شود.