متلطخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلطخ . [ م ُ ت َ ل َطْ طِ ] (ع ص ) آلوده . (غیاث ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).آلوده شونده و آلوده . (آنندراج ). ناپاک و آلوده و چرکین . (ناظم الاطباء). و رجوع به تلطخ و متلتخ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلطخ . [ م ُ ت َ ل َطْ طِ ] (ع ص ) آلوده . (غیاث ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).آلوده شونده و آلوده . (آنندراج ). ناپاک و آلوده و چرکین . (ناظم الاطباء). و رجوع به تلطخ و متلتخ شود.