متلطط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلطط. [م ُ ت َ ل َطْ طِ ] (ع ص ) آن که منکر شود حق کسی را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). منکر دین حق . (ناظم الاطباء). و رجوع به تلطط و تلطی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلطط. [م ُ ت َ ل َطْ طِ ] (ع ص ) آن که منکر شود حق کسی را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). منکر دین حق . (ناظم الاطباء). و رجوع به تلطط و تلطی شود.