متملح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متملح . [ م ُ ت َ م َل ْ ل ِ ] (ع ص ) خداوند نمک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ فروشنده ٔنمک . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ کسی که فریاد میکند که فلان چیز نیک کرده شده . (ناظم الاطباء).