متنان

متنان . [ م َ ] (ع اِ) صیغه ٔ تثنیه . دو تندی رگ پشت از دو جانب . یقال متناالظهر. مذکر و مؤنث هر دو می آید. (ناظم الاطباء). و رجوع به «مَتن » شود.