مجار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجار. [ م ُ ] (ع اِ) ملجاء و پناه . (ناظم الاطباء). و رجوع به مجیر شود.
مجار. [ م ُ جارر ] (ع ص ) آزاررسان و جفاکار. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).
مجار. [ م َ ] (اِخ ) مردم مجارستان . و رجوع به مجارستان شود.