مجرگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ رَ) (اِ.) = مچرگ: بیگار، کار مفت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ رَ) (اِ.) = مچرگ: بیگار، کار مفت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجرگ . [ م َ ج َ ] (اِ) سخره و بیگار بود. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص ٢٧٨). به معنی بیگار باشد یعنی مردم را به زور و ستم و بی اجرت و مزدوری کار فرمودن . (برهان ). کار بی مزد و اجرت که آن را بیگار و بیگاری گویند و بیغاری تبدیل آن است . (انجمن آرا) (آنندراج ). کار بی مزد که بیگار و سخره نیز گویند. (فرهنگ رشیدی ). شایگان . شاکار. شاه کار. بیگار. بیگاری . سخره .کار مفت . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : چون فراز آمد بدو آغاز مرگ دیدنش بیگار گرداند و مجرگ . رودکی (یادداشت ایضاً). مغی است برده سر از چنبر مجرگ بدر ز بیم تیغ مسلمان شده به روی و ریا. سوزنی (یادداشت ایضاً). و رجوع به مجرگ فرمودن شود.