مجلس نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجلس نشین . [ م َ ل ِ ن ِ ] (نف مرکب ) کسی که در انجمن می نشیند. اهل انجمن . (ناظم الاطباء). که در مجلس نشیند. اهل مجلس . حاضر در مجلس : مجلست را کآسمان خدمت کند او کجا باشد ترا مجلس نشین . خاقانی . روز نواست و فخر دین بر آسمان مجلس نشین ما زر چهره بر زمین تو سیم سیما ریخته . خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٣٧٩).