مجیح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مجیح . [ م ُ ] (ع ص ) خراب کننده . ◄ هلاک کننده و مهلک . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اجاحة شود.