مجید

(مَ) [ ع. ] (ص.) بزرگوار، گرامی.<br>

(مَ) [ ع. ] (ص.) بزرگوار، گرامی.

مجید. [ م ُ ] (ع ص ) خداوند اسب نیکورو. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). صاحب جواد یعنی اسب پیش تاز خوب . ج، مجاوید. (از اقرب الموارد). ◄ کسی که چیز نیکو و جید می آورد. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). - شاعر مجید ؛ اشعار نیکو گوینده . (منتهی الارب ). شاعری که اشعار نیکو می گوید. (ناظم الاطباء). شاعران و نویسندگان را بر چهار طبقه تقسیم کنند: الف - مقل مجید؛ آن که کم گوید و نویسد ولی خوب گوید و نویسد. ب - مقل غیر مجید؛ آن که کم گوید و نویسد ولی بد گوید و نویسد. ج - مکثر مجید؛ آن که بسیار گوید و نویسد ولی خوب گوید و نویسد. د - مکثر غیر مجید؛ آنکه بسیار گوید و نویسد ولی بد گوید و نویسد. ◄ حتف مجید؛ مرگ حاضر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مرگ حاضر و نزدیک . (ناظم الاطباء).

مجید. [ م َ ] (اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی . یکی از اسماء صفات خدای تعالی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). از اسماء خدای تعالی است و به معنی آنکه در ذات و صفات خود عظیم و نسبت به بندگان بسیار خیر و احسان است . (از اقرب الموارد) : قالوا اتعجبین من امراﷲ رحمت ُاﷲ و برکاته علیکم اهل البیت انه حمید مجید. (قرآن ٧٣/١١). همینت بس از کردگار مجید که توفیق خیرت بود بر مزید. سعدی (بوستان ).

مجید. [ م َ ] (ع ص ) شریف و بزرگوار و گرامی قدر و عالی مرتبت و بلندپایه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). بزرگوار و گرامی . (غیاث ). ج، امجاد. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : ذوالعرش المجید. (قرآن ١٥/٨٥). این پرده گر نه عرش مجید است پس چرا ارواح قدس را قدم اندر میان اوست . خاقانی . ◄ جوانمرد و شریف کردار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). جوانمرد و شریف و نیک کردار. (ناظم الاطباء) (ازاقرب الموارد). ◄ لقبی است قرآن را. از صفات قرآن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : بل هو قرآن مجید. (قرآن ٢١/٨٥) القرآن المجید. (قرآن ١/٥٠). ما در محکم تنزیل قرآن مجید خواندیم و دانستیم ... (کشف الاسرار ج ٢ ص ٥٢٩). حق جل ّ و علا در کتاب مجید از قطع رحم نهی کرده است . (گلستان ). آیات کتاب مجید را عزّت و شرف بیش از آن است که چنین جایها روا باشد نوشتن . (گلستان ).

گرامی، بلند پایه، بزرگ

نام مردانه