محتطب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتطب .[ م ُ ت َ طِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از احتطاب . هیمه جمعکننده . (آنندراج ). گردآورنده ٔ هیزم . (ناظم الاطباء). هیمه اندوز. ◄ هیزم ریزه ها خورنده . (آنندراج ). شتری که خار خشک شاخ درخت خورد. (ناظم الاطباء).
محتطب . [ م ُ ت َ طَ ] (ع اِ) اسم مکان از احتطاب . انبار هیزم و جایی که در آن هیزم جمع میکنند. (ناظم الاطباء). هیزم دان . (مهذب الاسماء).