محتظ/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوممحتظ. [ م ُ ت َظظ ] (ع ص ) بهره یاب و مجازاً به معنی خوش و مسرور. (غیاث ) (آنندراج ).واژه قبلی: محتطبواژه بعدی: محتظر