محتوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتوی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از احتواء. گرداگرد فراگیرنده و از هر سوی به چیزی فرازآینده . (از منتهی الارب ). فراگیرنده و کسی یا چیزی که فرا می گیرد. فرازآینده بر چیزی . (ناظم الاطباء). گرداگرد گیرنده . (غیاث ) (آنندراج ). محیط شونده . (آنندراج ). ◄ شامل شونده . (ناظم الاطباء). دربردارنده . ◄ گردآورنده و جمعکننده . (منتهی الارب ) : بی ز استعداد بر کانی روی بر یکی حبه نگردی محتوی . مولوی .
محتوی . [ م ُ ت َ وا ] (ع ص ) نعت مفعولی از احتواء. محصور و محاط و گرداگرد فروگرفته شده . ◄ در برداشته شده . جمعآمده . گرد شده . - محتوای چیزی ؛ درون و داخل آن . آنچه در آن است .