محجحج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محجحج . [ م ُ ح َ ح ِ ] (ع ص ) اقامت کننده . (از منتهی الارب ). ◄ سپسایگی بازرونده . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). منصرف شونده . بازگردنده . ◄ کسی که بازمی ایستد از سخن . (ناظم الاطباء). بازایستنده . (آنندراج ). آهنگ سخن کننده و بازایستنده از آن . (از منتهی الارب ).