محجم

محجم . [ م ِ ج َ ] (ع ص )رقیق و تنک . ◄ (اِ) شاخ و شیشه ٔ حجامت . محجمه . ◄ نیشتر حجامت . (منتهی الارب ). تیغ. ج، محاجم . ◄ حجامتجای . حجامت گاه . جائی که حجامت کنند. (یادداشت مرحوم دهخدا). محجمة. جای حجامت . جای شاخ در پس گردن . (یادداشت مرحوم دهخدا).

محجم . [ م ُ ج ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از احجام . رجوع به احجام شود.

محجم . [ م ُ ج َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از احجام . کسی که پس پا می شود و بازمی ایستد از کسی . (ناظم الاطباء). بازایستاده و پس پا شده از بیم . (از منتهی الارب ). جبان و ضعیف القلب . (ناظم الاطباء). بازایستاده از بیم و خوف : گفت زندگانی ملک اسلام دراز باد اینهادر این مجلس بزرگ و این حشمت از حد گذشته از جواب عاجز شوند و محجم گردند. (تاریخ بیهقی چ فیاض ص ٢١).