محرص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محرص . [ م ُ ح َرْ رِ ] (ع ص ) آزمند و راغب کننده بر چیزی . (از اقرب الموارد). کسی که تحریص میکند و تحریک می نماید. (از ناظم الاطباء). در حرص وآز اندازنده . (غیاث ) (آنندراج ) : دواعی همت و بواعث نهمت ایشان محرک عزم و محرص قصد سلطان شد.(ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤٠٨). و رجوع به تحریص شود.
محرص . [ م ُ ح َرْ رَ ] (ع ص ) در حرص و آز انداخته شده . (غیاث ) (آنندراج ).