محرم یزدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محرم یزدی . [ م َ رَ م ِ ی َ ] (اِخ )میرزا عبدالوهاب پسرزاده ٔ آقامحمد هاشم زرگر اصفهانی است که در خط نسخ استاد مسلم زمان بوده است و پدرش میرزا محمدعلی مردی دانا و نیز محرم تخلص می نموده است . میرزا عبدالوهاب در یزد متولد شد و چون پدر درگذشت تخلص وی را برگزید و به عتبات رفت و سپس مقیم کرمانشاهان شد و آنگاه به طهران آمد و مداحی محمدشاه قاجار پیشه کرد و مورد لطف شاه قرار گرفت و لقب ملک الشعرائی عراقین یافت و منشور و مرسوم در حق او صادر شد. در طهران با فضلا آمیزش گرفت و به تعلیم زبان فرانسه پرداخت و نیکو بیاموخت و به هنگام تألیف مجمعالفصحاء در مدرسه ٔ دارالفنون دستیار استادان زبان فرانسه بوده است . محرم درباره ٔ پیغمبر اکرم مدایح و مناقب و در رثاء امام حسین علیه السلام مراثی دارد و هدایت منتخبی از قصاید و مسمطات و دیگر اشعار وی را نقل کرده است . رجوع به مجمع الفصحاء ج ٢ صص ٤٥٧ - ٤٥٩ شود.
محرم یزدی . [ م َ رَم ِ ی َ ] (اِخ )میرزامحمد علی فرزند محمد هاشم زرگر نسخ نویس اصفهانی . استاد متأخرین و متوطن یزد بود و به تذهیب اوراق اشتغال داشت و دو بیت زیر را از او نقل کرده اند: سبب ناله چه پرسید ز مرغی که فلک کردش از گلشنی آواره که نامش قفس است . کار من و دل در عشق افتاده بسی مشکل من در پی مستوری دل در پی رسوائی . (از مجمعالفصحاء ج ٢ ص ٤٤٥).