محسنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ سَ نَ یا نِ) [ ع. محسنة ] (اِمف.) مؤنث محسن.<BR>۱- زن احسان شده.<BR>۲- خوبی، نیکی.<BR>۳- صفت خوب، خصلت نیک. ج. محسنات.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ سَ نَ یا نِ) [ ع. محسنه ] (اِمف.) مؤنث محسن. ۱- زن احسان شده. ۲- خوبی، نیکی. ۳- صفت خوب، خصلت نیک. ج. محسنات.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محسنة. [ م َ س َ ن َ ] (ع ص ) مؤنث مُحسَن . رجوع به محسن شود. ◄ سبب حسن . (آنندراج ). هر چیزی که سبب شود سلامتی و خوش صورتی را. یقال هذا طعام محسنةللجسم . (ناظم الاطباء).
محسنة. [ م ُ س ِ ن َ ] (ع ص ) مؤنث محسن . ج، محسنات . هر چیز نیک و زیبا و جمیل . (ناظم الاطباء). ◄ زن احسان کننده . زن نیکوکار.
واژگان فارسی سره واژهدان
نیکی، خویی
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه