محصد

محصد. [ م ِ ص َ ] (ع اِ) داس . (منتهی الارب ). ابزار دروگری . داس . (ناظم الاطباء). منجل . منگال .

محصد. [ م ُ ص َ ] (ع ص ) زراعت نادروده ٔ خشک شده . ◄ رسن محکم تافته شده : حبل محصد. ◄ مرد استواررأی : رجل محصدالرأی . (منتهی الارب ).

محصد. [ م ُ ص ِ ] (ع ص ) کشت آماده ٔ درو و بهنگام درورسیده . زراعتی که بهنگام درو رسد و به درو آید. ◄ استوارکننده . ◄ سخت تابنده ٔ ریسمان . (ناظم الاطباء). سخت تابنده ٔ رسن . (آنندراج ).