محلق

(مِ لَ) [ ع. ] (اِ.) تیغی که بدان موی تراشند. ۲- گلیم درشت.

(مُ حَ لَّ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- موی سترده، موی تراشیده. ۲- خرمایی که ثلث آن پخته باشد. ۳- محل پرواز به بالا و دور زدن.