محیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محیم . [ م ِ ی َ ] (ع ص ) کودک دانای گرم سر. (منتهی الارب ). کودک تیزفهم . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محیم . [ م ِ ی َ ] (ع ص ) کودک دانای گرم سر. (منتهی الارب ). کودک تیزفهم . (ناظم الاطباء).