محین

محین . [ م ُ ح َی ْ ی ِ ] (ع ص ) آنکه ناقه را در یک وقت دوشد. (از منتهی الارب ). کسی که ناقه را برای دوشیدن معین می کند. ◄ هلاک کننده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ).

محین . [م ُ ] (ع ص ) مقیم در جائی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ◄ مخرب و خراب کننده . (ناظم الاطباء). ◄ هلاک کننده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ).