مختضم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مختضم . [م ُ ت َ ض ِ ] (ع ص ) برنده و قطعکننده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ شمشیرکه می برد غلاف خود را. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اختضام شود. ◄ کسی که تیز می دهد. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). ◄ عطاکننده و بخشنده . (ناظم الاطباء).