مخدرات
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ خَ دَّ) [ ع. ] (اِمف.) جِ مخدره.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ خَ دَّ) [ ع. ] (اِمف.) جِ مخدره.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مخدرات . [ م ُ خ َدْ دِ ] (ع ص، اِ) ادویه که بیخوابی و سستی اندام آرد. (غیاث ) (آنندراج ). چیزهائی که اعضای آدمی را بی حرکت و سست میکند. (ناظم الاطباء).
مخدرات . [م ُ خ َدْ دَ ] (ع ص، اِ) زنان پرده نشین . مأخوذ از خدر بالکسر که به معنی پرده است . (غیاث ) (آنندراج ). خانم های باحجاب و پرده نشین و پاکدامن و با شرم و حیا. (ناظم الاطباء) : در عهد ایلک خان عقیله ای از مخدرات اولاد او از بهر امیر جلیل ابوسعید مسعود نامزد کرده بود. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ طهران ص ٣٩٥).