مخدش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مخدش . [ م ُ خ َدْ دَ ] (ع اِ) مقطع گردن انسان . (از اقرب الموارد).
مخدش . [ م ُ خ َدْ دِ / م ِ دَ ] (ع اِ) میان دو کتف شتر . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از محیطالمحیط) (از اقرب الموارد).
مخدش . [ م ُ خ َدْ دِ ] (ع ص ) خراشنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آن که با ناخن بسیار می خراشد. (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) گربه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط) (ناظم الاطباء). و رجوع به مُخادِش شود.