مخدع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ یا مِ یا مُ دَ) [ ع. ] (اِ.) صندوقخانه. ج. مخادع.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ یا مِ یا مُ دَ) [ ع. ] (اِ.) صندوقخانه. ج. مخادع.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مخدع . [ م ُ دِ ] (ع ص ) پنهان کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (ازاقرب الموارد). نهنده و نگاهدارنده . (ناظم الاطباء).
مخدع . [ م ُ دَ ] (ع اِ) جای نهان کردن . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به ماده ٔ قبل شود.
مخدع . [ م ُ خ َ د دِ ] (ع ص ) فریب کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). فریبنده ٔ مشهور و نامدار. (ناظم الاطباء). و رجوع به تخدیع شود.