مخرج
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ خَ رَّ) [ ع. ] (اِمف.) بیرون آمده، استخراج شده.
(مَ رَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- جای خروج. ۲- عددی که در زیر خط کسری قرار گرفتهاست. ۳- جایگاه تولید هر یک از آواهای زبان. ج. مخارج.
(مُ رِ) [ ع. ] (اِفا.) خراج دهنده، ادا کننده باج.