مقعد
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مَ عَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- جای نشستن. ۲- دبر و سوراخ کون. ج. مقاعد.
(مُ عَ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- بر جای مانده. ۲- آن که به سبب مرض (قعاد) نتواند بر پای خیزد، زمینگیر.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مَ عَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- جای نشستن. ۲- دبر و سوراخ کون. ج. مقاعد.
(مُ عَ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- بر جای مانده. ۲- آن که به سبب مرض (قعاد) نتواند بر پای خیزد، زمینگیر.