مخفر

مخفر. [ م ُ ف ِ ] (ع ص ) فرستنده با کسی بدرقه را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کسی که بدرقه می فرستد و یا نگهبان می فرستد. (ناظم الاطباء). ◄ شکننده ٔ پیمان و غدرکننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). شکننده ٔعهد و پیمان . (ناظم الاطباء). و رجوع به اخفار شود.

مخفر. [ م ُ خ َف ْ ف ِ ] (ع ص ) بدرقه و نگهبان شونده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دستگیر و حارس و نگهبان و دلیل و هادی . (ناظم الاطباء). ◄ خجل کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آنکه خجل و شرمسار می کند. (ناظم الاطباء). و رجوع به تخفیر و ماده ٔ قبل شود.