مخفس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مخفس . [ م ُ ف ِ ] (ع ص ) شراب زود مست کننده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). می زود مست کننده . (ناظم الاطباء). ◄ بی اندازه زشت گوینده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اخفاس شود.
مخفس . [ م ُ خ َ ف ف ِ ] (ع ص ) آب ریزنده در شراب . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کسی که آب با شراب می آمیزد. (ناظم الاطباء). و رجوع به تخفیس شود.