مداجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مداجی . [ م ُ ] (ع ص ) مداراکننده . (آنندراج ). کسی که پناه می دهد به دشمن . (ناظم الاطباء). رجوع به مداجاة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مداجی . [ م ُ ] (ع ص ) مداراکننده . (آنندراج ). کسی که پناه می دهد به دشمن . (ناظم الاطباء). رجوع به مداجاة شود.