مدخنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ خَ نَ) [ ع. مدخنة ] (اِ.) جای بخور، بوی سوز، مجمر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ خَ نَ) [ ع. مدخنه ] (اِ.) جای بخور، بوی سوز، مجمر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدخنة. [ م ُخ ِ ن َ / م ُ دَخ ْ خ ِ ن َ / م ُدْ دَ خ ِ ن َ ] (ع ص ) آتش دوددار . (ناظم الاطباء).
مدخنة. [ م ِ خ َ ن َ ] (ع اِ) بوی سوز. (منتهی الارب ). مجمره . (متن اللغة) (اقرب الموارد). بخورسوز. عودسوز. ج، مَداخِن : ساقیان تو فکنده باده اندر باطیه خادمان تو فکنده عنبر اندر مدخنه . منوچهری .