مذرف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مذرف . [ م ُ ذَرْ رِ ] (ع ص ) اشک ریزنده .(ناظم الاطباء) (متن اللغة) (اقرب الموارد). نعت فاعلی است از تذریف . رجوع به تذریف شود. ◄ فزون آینده بر صد. (آنندراج ). زائد بر صد. (ناظم الاطباء): ذرفت علی الماءة؛ زاد و منه : ها انا الاَّن قد ذَرَّفْت ُ علی الخمسین . (اقرب الموارد). رجوع به تذریف شود.
مذرف . [ م َ رَ ] (ع اِ) واحد مذارف است به معنی مدامع. (از اقرب الموارد). رجوع به مذارف شود.